Assassin's Creed serisini bu denli sevmemin ana nedeni, ziyaret ettiği dönemi her zaman muazzam bir atmosferle yansıtması olmuştur. Odyssey ise serinin yeni RPG formülünde bunu zirveye taşıyan yapım. Açılış sekansından itibaren sizi içine çeken, ayakları yere basan bir anlatı sunacağını hissettiriyor. Antik Yunan’ın sadece sokaklarını gezmekle kalmıyor; Sokrates, Hipokrat gibi dönemin efsanevi filozoflarıyla aynı masaya oturup fikir tartışmalarına giriyor, hatta onlarla dostluk kuruyorsunuz. Dönemin ruhunu yaşatmak adına bu tarihi temaslar harika hissettiriyor.
Genel senaryo ve kökler bazında Suikastçılığın doğuşunu ele alması nedeniyle Origins'in yeri bende ayrı olsa da, Odyssey'nin hikaye anlatımındaki tempo, diyalog tercihlerimizin olayların gidişatını ve finalleri etkilemesi ve genel oyun akışı kesinlikle çok daha sürükleyici. Diğer yeni nesil AC oyunlarıyla kıyaslandığında yan görev kalitesi de açık ara önde; her biri dünyayı ve karakterleri daha derin kılan, kendini tekrar etmeyen son derece keyifli küçük hikayeler sunuyor.
Oynanış tarafında yetenek ağacı tam olarak aradığımız esnekliği sağlıyor: Eski tarz suikast odaklı gizlilik oynamak isteyene de, göğüs göğüse sert çatışmalara girmek isteyene de kendi tarzını inşa etme özgürlüğü veriyor ve bu durum her iki tarafta da fazlasıyla tatmin edici sonuçlar doğuruyor. Üstelik haritada ipuçlarını birleştirerek Antik Yunan'a sızmış Kosmos Kültü (Cult of Kosmos) üyelerini tek tek avladığımız sistem, o özlenen suikastçı ve dedektiflik hissini harika bir şekilde diri tutuyor.
Karasal macerayı tamamlayan deniz mekaniklerine gelirsek; serideki açık ara en sevdiğim oyun olan Black Flag seviyesinde bir korsancılık eğlencesi ve derinliği tabii ki sunamaz, ancak Antik Yunan döneminin şartlarına göre kesinlikle çok keyifli hissettiriyor. Özellikle denizin fiziği, dalgaların gerçekçiliği ve suyun görsel modellemesi tek kelimeyle muazzam yapılmış. Masmavi Ege Denizi'nde yelken açıp mürettebatın koro halinde söylediği Yunanca denizci şarkılarını dinlemek bambaşka bir keyif. Tüm bunlara eşlik eden, o epik Ege havasını iliklerinize kadar hissettiren genel müzikler ise atmosferi tamamlayan en güçlü dokunuş olmuş.
