99
4000 ชั่วโมง
ง่าย
TR-
BFME 2 çıktığında önümüze uçsuz bucaksız bir özgürlük sundular; istediğimiz yere bina kurmak, devasa haritalarda kaybolmak ilk başta büyüleyiciydi. Ama samimi olmak gerekirse, o ilk oyunun ağırlığı hiçbir zaman yakalanamadı.
BFME 1’de o sınırlı inşa alanları bize sadece strateji sunmuyordu,ADAM EDİYORDU. Miğfer Dibi’nde ya da Minas Tirith’te surun üzerine kurduğumuz her bir kule, sanki canımızdan bir parçaydı. BFME 2’deki o karmaşa ve aşırı hız, ilk oyunun o vakur, destansı ve filmin ruhunu iliklerimize kadar hissettiren havasını biraz dağıttı.
Benim için BFME 1; her askerin, her taburun kıymetini bildiğimiz o gerçek Orta Dünya atmosferiydi. BFME 2 ne kadar renkli ve çeşitli olursa olsun, ilk oyunun o "kale savunma" ruhu ve stratejik derinliği benim için her zaman bu serinin zirvesidir. Modern oyunlar hız istiyor olabilir, ama ben hala o eski, ağır ve onurlu savaşı özlüyorum.
ENG-
When BFME 2 was released, it offered us boundless freedom—the ability to build anywhere and get lost in massive maps was captivating at first. But to be honest, it never quite captured the sheer weight and atmosphere of the first game.
In the original BFME, those fixed building plots gave us more than just strategy; they gave us a sense of responsibility. Every tower we placed on the ramparts of Helm’s Deep or Minas Tirith felt like a vital part of our soul. The chaos and excessive speed of BFME 2 somewhat diluted that dignified, epic feeling that made us feel the spirit of the movies deep in our bones.
To me, BFME 1 represents that authentic Middle-earth atmosphere where every soldier and every battalion truly mattered. No matter how colorful or diverse BFME 2 may be, the "fortress defense" spirit and strategic depth of the first game will always be the pinnacle of the series for me. Modern games might demand speed, but I still long for that old, heavy, and honorable way of war.
99
