SPEH: "eşek siksem istemiyom ama sende kaşınıyon kaşınıyon kaşınıyon yaw"

SPEH: "eşek siksem istemiyom ama sende kaşınıyon kaşınıyon kaşınıyon yaw" - GameKeepr

नवीनतम रिव्यूज़

@zephyros·२ दिन

18s

-TR- Normalde mafya temalarını hiç sevmeyen, hatta bu tarz eserleri fazlasıyla boğucu ve distopik bulan biriyimdir. Sırf bu yüzden Mafia serisine çok çok geç giriş yaptım. Ama ilginç bir şekilde, bu temaya olan önyargıma rağmen Mafia 1 inanılmaz hoşuma gitmişti. Keza Mafia 2'de de o beklediğim boğucu havayı hiç hissetmedim, oyun gayet aktı gitti. Mafia 3'e de bu beklentilerle başladım ve hakkını vereyim; oyunun giriş kısmı, hikayesi ve olayları anlatış tarzı gerçekten harika başladı. Ana karakterimiz Lincoln Clay oldukça sağlam yazılmış, şehirde arabayla turlamak ve o dönemin atmosferini solumak ilk başlarda çok keyifli hissettiriyor. Ama oyun o güzelim girişten sonra resmen kendi fişini çekiyor ve Mafia 3'ün o herkesçe bilinen hastalıkları başlıyor. O harika anlatı sistemini, sırf oyunun süresini gereksiz yere uzatmak için ekledikleri aşırı görev tekrarı öldürüyor. Saatler boyunca sürekli aynı mekanları bas, aynı adamları temizle, aynı şeyleri tekrar et... Bir süre sonra o kadar sıkılıyorsunuz ki, Lincoln Clay'in o derinlikli hikayesi bile bu ameleliği çekilir kılmaya yetmiyor. Görev dizaynındaki bu tembellik yüzünden muazzam bir potansiyel heba edilmiş. Sadece hikayesi ve şehirde gezmenin keyfi için bir şekilde katlanılır ama o bunaltıcı tekrarlar oynamaya devam etme hevesinizi fena halde kırıyor. -EN- I'm normally someone who strongly dislikes mafia themes; I usually find such settings too suffocating and overly dystopian. That's exactly why I started the Mafia series very late. But surprisingly, despite my prejudice against the theme, I really enjoyed Mafia 1. I didn't feel that suffocating vibe in Mafia 2 either; it flowed perfectly. I went into Mafia 3 with these good impressions, and to be fair, the intro, the story, and the narrative style started off incredibly well. Our main character, Lincoln Clay, is solidly written. Cruising around the city and soaking in the atmosphere feels amazing at first. But after that beautiful intro, the game completely pulls the plug on itself, and all the infamous flaws of Mafia 3 kick in. That great narrative system is ruined by extreme mission repetition, clearly added just to unnecessarily pad out the playtime. For hours, you raid the exact same places, clear out the exact same enemies, and do the exact same things over and over... You get so bored that after a while, even Lincoln Clay's compelling story isn't enough to make this grind bearable. Because of this laziness in mission design, a massive potential was completely wasted. It's worth enduring just for the story and the vibe of driving around the city, but those exhausting, repetitive missions severely kill your motivation to keep playing.